شيخ حسين انصاريان
356
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
[ « 1 » الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًى بِحُكْمِ اللَّهِ شَهِدْتُ أَنَّ اللَّهَ قَسَمَ مَعَايِشَ عِبَادِهِ بِالْعَدْلِ وَ أَخَذَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ « 2 » اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ لَا تَفْتِنِّي بِمَا أَعْطَيْتَهُمْ وَ لَا تَفْتِنْهُمْ بِمَا مَنَعْتَنِي فَأَحْسُدَ خَلْقَكَ وَ أَغْمَطَ حُكْمَكَ ] سپاس خداى را ، به خاطر خشنودى به حكم تقدير خدا نسبت به تمام موجودات . شهادت مىدهم كه خدا آنچه را وسيلهء زندگى و معاش است ، بين بندگانش به عدالت تقسيم كرد ، و نسبت به تمام بندگانش راه احسان پيش گرفت . خدايا ! بر محمد و آل محمد درود فرست ، و مرا به آنچه به بندگانت عطا كردى امتحان مكن ، و ايشان را به آنچه از من منع كردهاى ميازماى ، تا به بندگانت حسد ورزم ، و حكم و فرمانت را سبك انگارم . رضا به قضا و قدر و حكم الهى در همهء امور زمانى كه بنده از طريق آيات قرآن و روايات و انديشه در نظام هستى و واقعيتهاى آفرينش به وجود مقدس حضرت حق معرفت پيدا كرد ، اين معنا براى او همچون خورشيد وسط روز روشن مىشود كه به وجود آمدنش در اين صحنهء با عظمت خلقت و شكل و قيافهاش ، و آنچه به عنوان روزى از طريق حلال و از مسير پاك برايش مقدر شده ، و حكم حضرت محبوب در تمام زمينههاى حيات اعم از